Comments on: De Uitroeptekenpolitie

By: Roger Bastin

Roger Bastin — Fri, 20 Nov 2009 13:43:04 +0000

Een zin met een uitroepteken erachter loopt leeg.
Je boodschap moet in de zin staan, niet erachter.
Toch?

Roger (lavendelpolitie)

By: Frits Nies

Frits Nies — Fri, 20 Nov 2009 08:27:42 +0000

Uitroepteken: !
Het uitroepteken wordt vaak misbruikt. Dat is jammer, want het haalt een tekst in waarde omlaag. Niet doen, dus!
Waar het teken eigenlijk voor bedoeld is, spreekt voor zich, namelijk uitroepen:

* Au!
* Ga weg!
* Vet cool!

Het uitroepteken dient ook om nadruk te leggen, zelfs midden in de zin:
‘Achter alle (!) zinnen stond een uitroepteken.’
Wie niet zuinig is met uitroeptekens, zeker in zakelijke teksten (!), vestigt meer aandacht op emoties van de onzekere schrijver dan op de inhoud van de boodschap. Het enige wat de lezer dan meekrijgt, is:
‘Help!’

By: Benne Holwerda

Benne Holwerda — Fri, 20 Nov 2009 08:13:06 +0000

Helemaal eens met de strekking van je pleidooi voor een passend gebruik van het uitroepteken, maar zullen we daar alsjeblieft niet het woord ‘uitroeptekenpolitie’ voor introduceren? Je kunt namelijk ook misplaatste uitroeptekens plaatsen zonder het teken zelf te gebruiken. Dat noemen we schreeuwerige tekst geloof ik…
Posted by

By: Aad van Dommelen

Aad van Dommelen — Fri, 20 Nov 2009 07:50:32 +0000

Wat dacht je anders van de Apostrofstasi? Die maakt ook overuren sinds elke hansworst met een computer teksten zet.
Overigens heb ik hier nog een Continental schrijfmachine uit 1930 staan, met een keurig uitroepteken boven de 9. Een echte apostrof zit er niet op, net zo min als op het moderne keyboard.

By: Jorg Kuijl

Jorg Kuijl — Thu, 05 Nov 2009 20:33:02 +0000

Goed stuk, duidelijke taal en een helder betoog voor heldere, van onzin ontdane, afgekrabde vormtaal en communicatie. Toch is mij de mening toegedaan dat een groot deel van de uitroeptekens in ons vak niet zo zeer te danken is aan slechte designers, art-directors, strategen, communicatie deskundigen en wat al niet meer van ‘ons soort’ mensen maar aan de ongeduldigheid van product managers.

Ik maak te vaak mee dat we, nadat we in strategie en/of in de vorm tot de kern zijn gekomen, toch worden gevraagd er “dan maar een uitroepteken” bij te plaatsen. De oorzaak daarvan ligt mijns inziens ook opvallend vaak bij ongeduldige, niet vakbekwame productmanagers. Zij moeten immers aan de centen denken die ze nog aan 36 andere dingen moeten besteden of aan de carrière die nog snel gemaakt moet worden voor ze 35 zijn en dus bijna te oud om nog een trapje op te schuiven.

Bijdeze zou ik dus willen pleiten voor vakbekwame productmanagers die ook nog een beetje feeling hebben met het vak communicatie en iets minder veel haast hebben met het doorzagen van stoelpoten van de mensen met veel ervaring en professionaliteit die de plek bezitten die zij tijdens het job-hobben voor ogen hebben.

p.s.
Waarschijnlijk staat bovenstaand geheel barstens vol met vauten, maar ach, van een dyslect kun je het wel hebben hoop ik!

By: Bram Koster

Bram Koster — Wed, 04 Nov 2009 06:54:54 +0000

Leuk stuk. Ben het er wel mee eens dat het uitroepteken aan inflatie onderhevig is, maar heb daar wel een kanttekening bij. Je haalt Van der Horst aan die het heeft over de emotionele toestand van de schrijver die beter op een andere manier geuit kan worden. En daar klemt het: tegenwoordig zijn er vele relaties tussen bedrijven of tussen bedrijven en consumenten die alleen via het web worden onderhouden. Kortom, er is helemaal geen andere manier om emotie te tonen. En soms is het best aardig om te merken dat een bedrijf emotie kent.

Hetzelfde geldt voor het wel of niet gebruiken van emoticons. Ze worden weliswaar hier en daar te vaak gebruikt, maar ze kunnen ook helpen om de communicatie via ‘arme’ media als e-mail en web te verrijken.