Tijd winnen? Martini drinken!
Herken je de uitspraak “We moeten meer doen voor minder poen”? Lees dan gauw verder, want de redding is nabij.
Op zichzelf is deze ontwikkeling helemaal niet zo erg. Want zeg nou zelf, hoe slecht had jij het in 2007? Dat viel best mee, toch? Maar als je je huidige financiële situatie vergelijkt met die in 2008, ja dan lijkt het wel een drama. Een beetje nederigheid op zijn tijd kan heus geen kwaad. Gewoon weer flink je best doen. (Ook zoiets geks – je hoort nu vaak dat “We ons weer echt op de klant richten”. Heb je dan niet de neiging om te vragen “Waar waren jullie daarvoor dan mee bezig?”).
Enfin, gelukkig wordt al dat noeste werken fiks gefaciliteerd door nieuwe technologie. Met de iPhone in de hand kunnen we ‘anytime, any place, anywhere’ onze mails checken, onverwachte files omzeilen of aandelen verhandelen. Wat een tijdwinst! Zo kunnen we ook ‘anytime, any place, anywhere’ onze ‘status’ bijwerken op Facebook, meepraten over de lingeriesetjes van Yolanthe of grimlachen om de nieuwste Fokke & Sukke. Niksen in de wachtkamer was nog nooit zo efficiënt. “Wacht dokter, ik kom, nog even dit filmpje op YouTube posten!”
De technologie faciliteert al dit zalige multi-tasken niet alleen. Zij zet ons ook aan tot zulk gedrag. Nu is niet iedereen even snel weg met al die foefjes. Nieuwe problemen, nieuwe markten, nieuwe kansen. En dus ook: nieuwe lifestyles. We zien het ‘life hacken’ driftig oprukken: MEER DOEN IN MINDER TIJD! Wow. Wie wil dat niet? Er verschijnen boekjes en cursussen over hoe je LinkedIn moet gebruiken. Sterker nog, hoe je met sociale media je omzet verhoogt. “Hoe ik gelukkig werd in 10 blogs.” Er kan zó veel.
Maar zo links en rechts gaan er ook mensen gebukt onder de nieuwe verwachtingen. “Ik heb je die mail 5 minuten geleden al gestuurd!” of “O, je hebt mijn blog dus nog niet gelezen deze week”. Coaches hebben het drukker dan ooit om mensen ‘in hun kracht te zetten’. En zo zien we nieuwe goeroes opstaan die bijvoorbeeld servant leadership prediken: laat anderen groeien, dat kost jezelf minder inspanning (Johan Cruijff noemde dat al ‘laat de bal het werk doen’). Anderen werken zich wekelijks een paar dagdelen in het zweet in bedompte zumba-, salsa- of body balance-zaaltjes.
We gebruiken veel energie om de balans in evenwicht te krijgen. Maar zijn er ook mensen die gewoon minder doen? Die durven toegeven aan hun luiheid? Die ‘anytime, any place, anywhere’ onderuit durven zakken met een glas Martini? Of hun baard eens een tijdje laten staan? Want wie zich niet scheert, heeft per week een uur extra vrije tijd. Op jaarbasis is dat ruim een week extra vakantie! Gratis en voor niks.
Haha, wat leuk! Zo ga ik nog balen dat ik geen baard kan laten staan!
Doet me denken aan die reclame van Friesche Vlag Breaker (het ontbijt/tussendoortje wat altijd tussendoor kan).
Daarbij zie je op de poster een meisje wat met de ene hand deo opdoet, met de andere mascara aanbrengt en dan heeft ze ook nog zo’n breaker in haar mond!
Of gewoon lekker op een terras anderen voorbij zien jagen en jachten of aan een tafeltje in een druk café. Genieten van even helemaal niks, geen gekte, geen gezeur en geen telefoon, niet netwerken, vooral geen kennisdelen. Niet praten, gewoon luisteren wat mensen om je heen belangrijk vinden en er gewoon helemaal niks mee hoeven doen.
Zalig.
Ik heb je artikel maar eens gelezen. Ik krijg niet echt de indruk dat je pro-lifehacking bent. Klopt dat?
Trouwens: minder doen kan ook meer doen zijn (boedhistische paradox
)
In mijn optiek kan minder doen dus ook een lifehack zijn.
Hoi Jeroen, Ik zie life-hacking als één van de methoden om je leven in te delen. In de ‘mer à boire’ van opties is dit dus een keuzemogelijkheid voor iedereen die bewust met zijn tijd wil omgaan. Vóór of tegen is voor mij niet aan de orde. Wel: bewust keuzes maken en daartoe voors en tegens afwegen.
Erg lachen! Ik vraag me bovendien af hoeveel tijd al dat nieuwe ‘social networking’ de gemiddelde werknemer wel niet kost? Ik merk zelf dat ik er een behoorlijke teug tijd in steek, en zeker niet alleen in privétijd…
Maar ja, misschien komt dit doordat ik iemand ben die toegeeft aan zijn luiheid
Mijn baard scheer ik in ieder geval al jaren niet meer, zegt dat genoeg?
Wow, de Less-Is-More thematiek vanuit een sportief oogpunt.
Schitterend.
Santé.
Why not sit back and watch the world go by?
(De emailloze vrijdag was helaas niet aan mij besteed. Andermaal beter.)
Ook al stond deze je gewoon goed, nu begrijp ik de baard ook
Enigszins verwant hieraan en wat dieper ingaand op het aanzetten tot zulks gedrag, is Culturejam (Cultuurkrakers) van Kalle Lasn. Wellicht bekend als de uitvinder van consuminderen. Het boek wordt ook wel ‘Een briljant en essentieel handboek voor de overleving van onze soort’ genoemd. Daaraan kan ik alleen maar toevoegen: ook essentieel voor iedereen die B2C op enigerlei faciliteert.
Zeg nog even en je gaat me zeker ook nog vertellen dat er geen zondagsritten door weer en wind meer bestaan omdat je net zo goed op je Elite Ergo Trainer met je virtuele vriend ook de Rosier op kunt Stoempen. En dat alleen maar omdat je het een ommetje naar de Bemelerweg zal schelen en je dus die tijd kan steken in het zoeken van nieuwe virtuele fietsvrienden via twitter, facebook en linked-in tergelijkertijd?
Groet,
je immer ongeschoren (voorlopige) fietsvriend
Martijn, wat ongelooflijk lache… Toen ik je tekst las dacht ik serieus dat ik een tekst van mijn compagnon Erwin zat te lezen. Hier hebben we het heel vaak over. ‘Tijd’ is het meest schaarse goed geworden en iedereen is gek geworden. Niemand denkt meer na. Mensen denken dat ze voortdurende allemaal ‘ dingetjes’ moeten doen. Iedereen holt overal achteraan, iedereen is als een gek overal op aan het reageren en we verwachten het inderdaad ook van elkaar. Zo zat ik laatst in de auto kreeg ik een email van degene waar ik naartoe onderweg was: “afspraak gaat niet door, ik bel nog”…kennelijk gaan we er al vanuit dat iedereen met een iPhone rondloopt en dat ding altijd aan heeft staan. We moeten ons gewoon weer leren gedragen. We gooien communicatie-clusterbommen naar elkaar tot we allemaal horendol zijn geworden.
En dat bedrijven’ineens’de klant hebben ontdekt..haha op welke planeet zaten ze dan? Ze waren zo druk met alle dingetjes doen, vergaderen, procedures, en andere bedrijfsdingen dat ze ‘even’ de klant -hun bestaansrecht- uit het oog waren verloren. Vroeger waren bedrijven bezig waarde voor de klant te creeren, vandaag zien bedrijven klanten als citroenen die je maximaal moet uitpersen. Maar er gloort hoop: die DSB en de wal keert het schip. Er ontstaat zo langzamerhand toch een gevoel van ‘waar ging het ook weer allemaal over’ Hierover hebben we net een leuk artikeltje geschreven, als je interesse hebt (ik wil jou op mijn beurt niet volspammen) stuur dan even een mail naar me en ik stuur het misschien vandaag maar -als ik eerst zin heb in een martini- mogelijk ook morgen naar je toe
en blijf dit soort leuke teksten schrijven… maar met mate
Tijd speelt geen rol wanneer je werkt met passie. Ik zou graag zien dat mensen meer hun hart volgen en doen waar ze goed in zijn. Volg je passie en je creëert een netwerk om je heen van gelijkgestemden die elkaar versterken.
Mensen bezwijken inderdaad onder de enorme toevloed van informatie en de keuzemogelijkheden die ze hebben. En iedereen probeert nóg meer in minder tijd te proppen, hoeveel het ook is.
Het zou veel beter zijn om (letterlijk) eens stil te staan en na te denken over wat je nu wel wilt doen. En daarbij te beseffen dat kiezen inderdaad betekent dat je ook bepaalde dingen gewoon niet doet. Niet door blijven rennen in het jachtige leven en wel even rust nemen, bijvoorbeeld.
Ik heb niet zoveel met tijdbespaarders. Het gaat niet om het horloge, maar om het kompas. Weten wat je wilt, daar gaat het om. Dan wordt het ook veel makkelijker om te bepalen wie je daarvoor nodig hebt.
Dag Martijn, ken je de filosofe Joke J. Hermsen? Ze heeft vanochtend haar nieuw boek “Stil de tijd” bij Boeken (VPRO) besproken: “Tegen de huidige tijdgeest in verkent Hermsen in literatuur, muziek en beeldende kunst het belang van rust, vertraging, verveling, aandacht en wachten. Ervaringen die sinds de Oudheid als de belangrijkste voorwaarden voor de creativiteit en het denken beschouwd werden, maar in het huidige economische tijdsgewricht op weinig waardering hoeven te rekenen.” Deed me aan je blog denken
De uitzending kun je alsnog hier bekijken: http://player.omroep.nl/?aflID=10437690&silverlight=true
Hoi Sueli, dank voor je goeie tip. Voor het eerst in jaren keek ik gisterochtend TV en zag deze Joke dus haar verhaal doen. Wie weet openen wij binnenkort wel een lounge in ons bureau waar mensen verplicht worden om iedere dag een uur niets te doen